Παραμύθια που δημιουργήθηκαν από τα παιδιά του ολοήμερου στο μάθημα της Πληροφορικής.
Η αφήγηση και οι ζωγραφιές είναι δικές τους!

Κάλη Χατζηιορδάνου

Βασιλική Ηλιάδου

Μάριος  Ευτύχιος  Ντουμπουρίδης         

                                                        Η   μολυβοπαρέα    

Μια   φορά     και    έναν     καιρό   ήταν      5     μολυβάκια      που      τους     άρεσαν     πολύ  οι   περιπέτειες.  Μια  μέρα      την  ώρα     που   ετοιμάζονταν    να   κοιμηθούν     είδαν      μια     σκούπα   που    δεν   ήταν    δικοί τους.      

-  Αααα! Πώς    βρέθηκε   αυτή  η  σκούπα    εδώ  ;           

είπε  το   πρώτο   μολυβάκι .

-τι  συμβαίνει   εδώ   ;

είπε   το  δεύτερο   και   το  τρίτο   μολυβάκι.

Τότε ξαφνικά το τέταρτο και το πέμπτο μολυβάκι πετάχτηκαν από διάφορα σημεία που είχαν συμφωνήσει. Τότε  το πρώτο μολυβάκι  ούρλιαξε.

 -Αααα!   

  Όλα τα μολυβάκια ήταν έτοιμα να πέσουν από το παράθυρο, όταν…                                                           

-          Καλέ τι πάτε να κάνετε ;  Απ’ το παράθυρο θα πέσετε;

Είπε   το   τέταρτο μολυβάκι     

-          Εσείς είσαστε;

Είπε  το δεύτερο μολυβάκι      

-          Ναι ποιος θέλετε να είναι κανένα φάντασμα;

-          Όχι    αλλά…

-          Τι   αλλά;

-          Έτσι που κάνατε για φαντάσματα σας περάσαμε.

-          Χα χα  σιγά μη μοιάζαμε   και με φαντάσματα τι άλλο θα ακούσουμε;

-          Ελάτε τώρα για τα φαντάσματα θα μιλάμε;

Είπε το μεγαλύτερο μολυβάκι.

-          και τι άλλο έχουμε να πούμε;

-          Να, εμείς μιλάμε για αυτή τη σκούπα που δεν είναι δική μας.

-           Α για να δω…

-          εγώ λέω να μιλήσουμε αύριο για τις σκούπες. Είναι βράδυ πρέπει να ξεκουραστούμε.

Όλα τα μολυβάκια συμφώνησαν και πέσανε για ύπνο.

Την επόμενη μέρα τα 5 μολυβάκια είχαν μια τέλεια ιδέα, να παίξουν τους μάγους και το ραβδί ήταν η σκούπα. Ξαφνικά η σκούπα άρχισε να πετάει.

-          Πετάμε – πετάμε  γιούπι!!!

Φώναξε το μικρότερο μολυβάκι όση ώρα ταξιδεύαν, χάζευαν το πανέμορφο τοπίο, μέχρι που αποκοιμήθηκαν. Όταν ξύπνησαν βρισκόταν σε ένα πανέμορφο λιβάδι με λουλούδια και ένα μεγάλο ουράνιο τόξο.

Τότε τα μολυβάκια σκέφτηκαν πως μπορούν να μείνουν εκεί έστω για μια νύχτα.

-          εγώ λέω να μείνουμε κανένας δε θέλει να γυρίσει στο σπίτι κουρασμένος αλλά θέλουμε να το χαρούμε.

-          Εντάξει αλλά μόνο για μια νύχτα! Είπε το 2^ο μολυβάκι  

Έτσι καθίσανε εκεί για να ξεκουραστούνε.